بچه ها باید بتونن تعادل خودشون رو حفظ کنن با چشمهای باز و چشمهای بسته. مثلا راه رفتن روی جدولهای کنار خیابون، یه مکان مناسب برای این که بتونن تعادلشون رو حفظ کنن. البته پسرما هنوز کوچیکه و من یه دستشو میگیرم تا بتونه روی جدولها راه بره. 

یه کار دیگه استفاده از این تخته های غلتانه. خوب ما تصمیم گرفتیم خودمون درستش کنیم و چون دیگه به وسایل دور و اطرافمون خوب نگاه می کنیم و کاربرد وسایل برامون فرق کرده. با این خوب نگاه کردن یه قرقره بزرگ پیدا کردیم و یه تخته که روش گذاشتیم و بعد پسرمون سعی کرده که روش بایسته.

 این بازی برای پسر کوچولوی دوسال و نیمه ما خیلی آسون نبود برای همین دو دستش رو محکم گرفته بودم. و بعدم که خودش بازی های جدید با این وسایل انجام داد و کلا هدف اصلی ما از این بازی فراموش شد.